 |
|
|
|
|
|
|
•
Sudeckie ABC
»
Pasma
»
Góry Łużyckie
|
Zittau (Żytawa)
|
Pomimo mocno rozbudowanego przemysłu, Żytawa posiada swoisty urok i jest to miejsce, które naprawdę warto zobaczyć. Miasto po raz pierwszy występuje w źródłach pisanych w roku 1238, jednak wykopaliska archeologiczne przesuwają osadnictwo na tym terenie przynajmniej dwa wieki wcześniej. Założycielem Żytawy był czeski monarcha Przemysł Ottokar II, który nadał mu nazwę pochodzącą od słowa "żyto". Miasto, leżące na ważnym szlaku handlowym dość szybko się rozwijało, a w 1346 stało się członkiem Związku Sześciu Miast Łużyckich. Od tego czasu zaczęło się rozwijać tutaj sukiennictwo i tkactwo, a także inne zawody. Podwojono mury obronne i zbudowano cztery bramy wjazdowe, co świadczyło o randze miasta.
Ważnym momentem w historii miasta było doprowadzenie do niego kolei. Stało się to w roku 1848 i mniej więcej od tego czasu datuje się gwałtowny rozwój wydobycia węgla w okolicy. Po dwóch wojnach światowych miasto nieco straciło na znaczeniu, chociaż odkrywkowe kopalnie węgla w okolicy nadawały mu rangę miasta ważnego dla rozwoju przemysłu niemieckiego (NRD).
W Zittau jest kilka godnych uwagi zabytków. Na centralnie położonym rynku znajduje się zbudowany przez Karla Friedricha Schinkla ratusz. Wzniesiono go w latach 1840-45 w stylu włoskiego renesansu na podobieństwo "Palazzo grande". Tuż obok znajduje się piękna fontanna poświęcona Marsowi (fontann na rynku jest więcej), stara apteka oraz kilka barokowych i rokokowych kamienic. Ciekawym obiektem jest też Marstall, zbudowana w roku 1511 komora solna. Ten ogromny budynek kilkaset lat później otrzymał olbrzymi mansardowy dach i przerobiono go na stajnie. Obecnie mieszczą się w nim biura i różne sklepy.
Innym nie mniej cennym zabytkiem jest kościół klasztoru Franciszkanów, w którym obecnie znajduje się Muzeum Miejskie. W Muzeum Kościoła św. Krzyża znajduje się najcenniejszy zabytek Zittau, a mianowicie Wielka Żytawska Szata Głodowa. Szaty głodowe są już dziś prawie całkowicie zapomnianym rozdziałem religijności. Przy jej pomocy zasłaniano w czasie Wielkiego Postu obrazy, a nawet całe ołtarze w kościołach. Żytawski zabytek pochodzi z roku 1472 roku i ma rozmiary 6,80 x 8,20 m. Jej losy były bardzo burzliwe, ponieważ zdarzyło jej się zaginąć bez wieści, a nawet ulec sporej dewastacji. Na szczęście została odnaleziona i odrestaurowana w latach 1994-95. Przedstawiono na niej 90 scen z Biblii, ilustrujących poszczególne jej wersy, poczynając od "Bóg stworzył niebo i ziemię".
Ziemia żytawska była częścią Królestwa Czeskiego aż do roku 1635, gdy została przyznana Saksonii, podczas gdy pobliska ziemia zgorzelecka w 1815 r. znalazła się w granicach Prus. Po roku 1945 prowadzono negocjacje w sprawie przyłączenia tych terenów do Czechosłowacji. W samej Żytawie do narodowości czeskiej przyznawało się wówczas ponad 4000 mieszkańców, a nawet utworzono tam Czeską Radę Narodową i czeską szkołę.
W Böhmische Vorstadt (Czeskie Przedmieście) już w roku 1882 urządzono park zabawy i wypoczynku Weinau.W roku 1902 odbyła się tu wielka wystawa rzemiosł i przemysłu z całej Saksonii. Dojazd z hoteli na teren wystawy zapewniały gościom tramwaje napędzane akumulatorami elektrycznymi. Szczególną atrakcją było ogromny obraz olejny o powierzchni 300 m2 z alpejskim widokiem. W hali wystawowej, na powierzchni 1800 m2, rozmieszczone były maszyny. Wystawa trwała od czerwca do września. Codziennie odbywały się koncerty, była tu popularna Piwiarnia Vratislavicka i varieté. Popularnością cieszyła się też restauracja na brzegu wielkiego stawu, która miała kształt wielkiego statku ze zdobionym dziobem.
|
|
|
|
|
|
|
|
drukuj