|
|
|
•
Sudeckie ABC
»
Pasma
»
Góry Łużyckie
|
Wąskotorówką w Góry Żytawskie
|
Pod koniec XIX wieku liczba turystów przybywających w Góry Żytawskie wzrosła tak bardzo, że konieczne stało się zapewnienie lepszego dojazdu. W 1884 roku powstał w Żytawie komitet, który wyznaczył sobie za cel zbudowanie kolejki wąskotorowej w Górach Żytawskich. Wkrótce potem ukonstytuowała się spółka Zittau-Oybin-Jonsdorfer Eisenbahngesselschaft, która zajęła się gromadzeniem funduszy na ten cel.
Prace budowlane, które rozpoczęto 26 lipca 1889 r postępowały w ekspresowym tempie i tor został ukończony już 5 listopada 1890. Pierwszą, uroczystą przejażdżkę, 24 listopada, odbyło 200 zaproszonych gości, a na każdej stacji przygrywała im orkiestra. Chociaż tego dnia uparcie padał deszcz, w Oybinie witali pociąg członkowie bractwa strzeleckiego i miejscowi uczniowie. Przez 16 lat linia ta była jedyną regionalną linią kolejową w Saksonii obsługiwaną przez prywatną spółkę. W ciągu pierwszych dziesięciu lat funkcjonowania kolejka przewiozła ponad trzy miliony podróżnych. Gdy linię przejęły Królewsko-Saskie Drogi Żelazne (Königlich-Sächsische Staatseisenbahn), ruch weekendowy był już tak duży, że stało się konieczne rozszerzenie linii Zittau Vorstadt - Bertsdorf - Oybin o drugi tor, zbudowany w 1913 r. Było to wyjątkowe rozwiązanie w Niemczech, zważywszy na to, że była to wąskotorówka. Drugi tor został rozebrany w latach 1943 – 1945. Istniały też plany przedłużenia linii przez granicę czeską z Jonsdorfu do Dolní Světlé i dalej aż do Cvikova. Projekt ten nie doczekał się jednak realizacji, ponieważ gminy po czeskiej stronie nie zgromadziły odpowiednich funduszy.
Pociągi przewoziły pasażerów i towary z Żytawy do Oybina i Jonsdorfu, aż do roku 1990, kiedy to ze względu na planowane rozszerzenie kopalni odkrywkowej węgla brunatnego Olbersdorf, koniec kolei wydawał się sprawą przesądzoną. 27 maja 1990 miał zostać wstrzymany ruch pasażerski, a trochę później również ruch towarowy. Planowano uruchomienie komunikacji zastępczej w formie tramwajów. Jednak, ku radości entuzjastów kolei, plan ten został zarzucony. Kopalnia Olbersdorf została zlikwidowana, dziś znajduje się tu sztuczny zalew i tereny rekreacyjne. Pociągi nadal buchają parą na trasie w Góry Żytawskie, jednak w trudnych warunkach. W 1992 r. ostatecznie zlikwidowano transport towarowy z braku ładunków do przewozu. Również ruch pasażerski zaczął w latach 90-tych coraz bardziej topnieć, ustępując transportowi samochodowemu. Dyrekcja kolei niemieckich była już przekonana, że w 1998 r. ruch wąskotorówki trzeba będzie wstrzymać z powodu wielomilionowego deficytu. Jednak, po raz kolejny udało się wąskotorówkę uratować. Z inicjatywy działaczy grup zainteresowanych utrzymaniem kolejki, w 1994 r., powołano spółkę Sächsisch Oberlausitzer Eisenbahngesellschaft mbH (SOEG). Udziałowcami są powiat Löbau-Zittau, miasto Zittau oraz gminy Olbersdorf, Bertsdorf-Hörnitz, Oybin i Jonsdorf. Po długich przygotowaniach, 01.12.1996 r. nastąpiło uroczyste przekazanie linii spółce. W tym roku uroczyście obchodzona będzie piąta rocznica tego wydarzenia. Dzięki niemu dziś żytawska wąskotorówka, podobnie jak przed stu laty, nadal przewozi turystów chcących odwiedzić piękne zakątki tutejszych gór.
(Na podstawie informacji z książki dr Volkera Dudeck’a ZITTAU SO WIE ES WAR).
|
|
|
|
|
|
|
|
drukuj