Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2022-07-07 12:37

    Miłośnicy Sudetów nie mogą narzekać na brak dobrych map, tak potrzebnych do wędrówek po górach. Co rusz pojawiają się na rynku wydawniczym kolejne wydania, co pozwala nam mieć nadzieję, że dostajemy poprawione i aktualizowane na bieżąco mapy. Co jakiś czas pojawiają się w ofercie poszczególnych wydawnictw także całkiem nowe opracowania. Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia z krakowskim wydawnictwem Compass

  • 2022-06-30 10:33

    Każdy Polak słyszał o Nysie Łużyckiej, rzece wyznaczającej zachodnią granicę naszego kraju, ale mało kto zastanawia się, skąd ten przymiotnik „łużycka” w jej nazwie. W powszechnym przekonaniu z Niemcami sąsiaduje na tym odcinku Dolny Śląsk. Nic bardziej mylnego! Po obu stronach granicy na Nysie leżą Łużyce — prastara kraina, przed z górą tysiącleciem zasiedlona przez czwarty, obok Polaków, Czechów i Słowaków, naród zachodniosłowiański — Serbów Łużyckich

  • 2022-01-19 22:46

    Skąd wzięła się nazwa Karpacz? Czy w Karkonoszach znajdziemy nazwy "tatrzańskie"? Kogo nazywa się „pierwszą damą karkonoskich opowieści”? Kto ma więcej Karkonoszy? My czy Czesi? Gdzie w Karkonoszach miała staną olbrzymia pieczarka? To tylko niektóre z zagadek, jakie znalazły się w najnowszej książce Waldemara Brygiera i Anny Zygmy, zatytułowanej "555 zagadek o Karkonoszach". Aby poznać wszystkie tematy (zagadki) poruszone w książce, trzeba zatem przeczytać ich jeszcze 550!

  • 2021-12-03 10:44

    Blisko dwie dekady minęły od wyda­nia pierwszego srebrnogórskiego albumu „Srebrna Góra. Spojrzenie w przeszłość". Przez ten czas intensywnie poszukiwaliśmy kolejnych ilustracji i pocztówek, zdobywa­liśmy nowe informacje o tym niezwykłym miasteczku i górującej nad nim twierdzy. Efektem naszych wysiłków jest album, który z przyjemnością oddajemy teraz w Państwa ręce: „Srebrna Góra. Zwierciadło czasu"

  • 2021-11-27 09:37

    Dawno, dawno temu… – każde dziecko Wam powie, że tak zaczynają się wszystkie dobre opowieści. W tej książce znalazł się zbiór legend i historii powtarzanych szeptem, z ust do ust, przez zaaferowanych mieszkańców śląskich miejscowości położonych w pobliżu naszych pięknych, rodzimych zamków i pałaców lub pozostałych po nich ruin

Które z n/w pasm jest Twoim ulubionym?
Sonda
Wizyt:
Dzisiaj: 153Wszystkich: 12777609

Bieleboh

kota: 499 m
fundator: Towarzystwo Bieleboh (Bieleboh Verein)
konstrukcja: murowana
wysokość: 15 m
otwarta: 6 maja 1883 r.
zniszczona: istnieje

 

     Od 1838 na szczycie Bieleboha, należącym wówczas do karczmarza Winkera z Beiersdorfu, odbywały się święta strzeleckie. W 1872 r. karczmarz Wenzel z Beiersdorfu postawił na szczycie płócienny namiot, gdzie oferował turystom piwo i proste potrawy. W 1873 r. mieszkańcy okolicznych wsi stworzyli „Komitet w celu budowy altany widokowej”, który jednak wkrótce z różnych powodów, w tym finansowych, rozwiązał się. W 1882 r. powstało „Towarzystwo Górskie Doliny Górnej Sprewy-Neusalza” (Gebirgsverein Oberes Spreetal-Neusalza), które szybko zaproponowało budowę altany na Bielebohu.

     Budowa rozpoczęła się 10 VII 1882 r. Projektowano wznieść budowlę o wysokości 4 m, ale okazała się zbyt niska i podczas prac postanowiono wybudować 12- metrową wieżę wraz ze schroniskiem. Koszty budowy przekroczyły możliwości finansowe towarzystwa, dlatego powołano „Bieleboh-Verein” jako związek budowlany z członkami z miejscowości Beiersdorf, Neusalza, Oppach, Spremberg i Schönbach. Każdy członek musiał zapłacić 400 marek na poczet kosztów budowy, które wyniosły 19 000 marek.

     Różne przeciwności losu musieli pokonywać budowniczy. Podczas budowy pewnego razu spadł tak obfity deszcz, że konie nie były w stanie wciągnąć wozów po śliskiej drodze na szczyt. Dlatego zatrudniono dzieci szkolne z Beiersdorfu, które od 9 do 16 IX 1882 r. wniosły na szczyt około 16 000 cegieł. W zimie prace przerwano, a w celu ochrony materiału budowlanego przed kradzieżą wybudowano na szczycie prymitywny schron i zatrudniono jako stróża pana Tätze, który pochodził z przysiółka Beiersdorfu o nazwie Zwenke. Był on pierwszym mieszkańcem na Bielebohu. Otwarcie wieży i schroniska nastąpiło 6 V 1883 r. W ciągu pierwszego miesiąca odwiedziło szczyt 1500 osób. Dobudówki wykonano w latach 1909-1914. W 1913 r. doprowadzono prąd elektryczny. W 1914 r. wykonano wodociąg.

     2 czerwca 1910 w wieżę trafił piorun i mocno ją zniszczył. Wieże odbudowano w zmienionej formie i podwyższono o 3 m do 15 m. 25 IX 1910 r. otwarto krytą platformę widokową. Później „Bieleboh-Verein” rozwiązał się przekazując wieżę wsi Beiersdorf. Od 1932 r. na Bielebohu odbywają się koncerty w Zielone Święta. W 1934 r. zbudowano drogę dojazdową i parking. W czasach hitlerowskich zmieniono słowiańską nazwę Bieleboh na Huhberg. Z okazji 100- lecia wieży w dniu 6 V 1983 r. odsłonięto tablicę pamiątkową z napisem „100 Jahre Bieleboh” (100 lat Bieleboh) ufundowaną przez Kulturbund-Ortsgruppe Beiersdorf (Związek Kulturalny-sekcja Beiersdorf).

Marcin Dziedzic
Źródło: Ernst Siegel, Unsere Oberlausitzer Berge. Ein Wanderführer, Bautzen 1991, s. 128-131.

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook