Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2022-07-07 12:37

    Miłośnicy Sudetów nie mogą narzekać na brak dobrych map, tak potrzebnych do wędrówek po górach. Co rusz pojawiają się na rynku wydawniczym kolejne wydania, co pozwala nam mieć nadzieję, że dostajemy poprawione i aktualizowane na bieżąco mapy. Co jakiś czas pojawiają się w ofercie poszczególnych wydawnictw także całkiem nowe opracowania. Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia z krakowskim wydawnictwem Compass

  • 2022-06-30 10:33

    Każdy Polak słyszał o Nysie Łużyckiej, rzece wyznaczającej zachodnią granicę naszego kraju, ale mało kto zastanawia się, skąd ten przymiotnik „łużycka” w jej nazwie. W powszechnym przekonaniu z Niemcami sąsiaduje na tym odcinku Dolny Śląsk. Nic bardziej mylnego! Po obu stronach granicy na Nysie leżą Łużyce — prastara kraina, przed z górą tysiącleciem zasiedlona przez czwarty, obok Polaków, Czechów i Słowaków, naród zachodniosłowiański — Serbów Łużyckich

  • 2022-01-19 22:46

    Skąd wzięła się nazwa Karpacz? Czy w Karkonoszach znajdziemy nazwy "tatrzańskie"? Kogo nazywa się „pierwszą damą karkonoskich opowieści”? Kto ma więcej Karkonoszy? My czy Czesi? Gdzie w Karkonoszach miała staną olbrzymia pieczarka? To tylko niektóre z zagadek, jakie znalazły się w najnowszej książce Waldemara Brygiera i Anny Zygmy, zatytułowanej "555 zagadek o Karkonoszach". Aby poznać wszystkie tematy (zagadki) poruszone w książce, trzeba zatem przeczytać ich jeszcze 550!

  • 2021-12-03 10:44

    Blisko dwie dekady minęły od wyda­nia pierwszego srebrnogórskiego albumu „Srebrna Góra. Spojrzenie w przeszłość". Przez ten czas intensywnie poszukiwaliśmy kolejnych ilustracji i pocztówek, zdobywa­liśmy nowe informacje o tym niezwykłym miasteczku i górującej nad nim twierdzy. Efektem naszych wysiłków jest album, który z przyjemnością oddajemy teraz w Państwa ręce: „Srebrna Góra. Zwierciadło czasu"

  • 2021-11-27 09:37

    Dawno, dawno temu… – każde dziecko Wam powie, że tak zaczynają się wszystkie dobre opowieści. W tej książce znalazł się zbiór legend i historii powtarzanych szeptem, z ust do ust, przez zaaferowanych mieszkańców śląskich miejscowości położonych w pobliżu naszych pięknych, rodzimych zamków i pałaców lub pozostałych po nich ruin

Które z n/w pasm jest Twoim ulubionym?
Sonda
Wizyt:
Dzisiaj: 152Wszystkich: 12777608

Oskar Gutwinski (1873-1932)

Góral Gutwinski urodził się na równinach ziemi osobłoskiej

      Najsławniejszym przedwojennym góralem i pionierem narciarskim działającym w Jesionikach był dr Oskar Gutwinski. Paradoksem jest, że urodził się w 1873 roku w położonej na równinie Osobłodze. Jako najstarszy syn tamtejszego aptekarza, od dziecka miał bliski kontakt z medycyną, którą później studiował w Wiedniu. Pracował jako dentysta w Šumperku, gdzie był przez dziesięć także członkiem rady miejskiej. Okoliczne góry zauroczyły go do tego stopnia, że stał się pionierem i propagatorem narciarstwa. Był zwolennikiem lilienfeldzkiej szkoły narciarskiej, którą w Austrii propagował jego przyjaciel Mathias Zdarski.

     W odróżnieniu od szkoły szwedziej propagującej narciarstwo z dwoma kijkami i klasycznymi zasadami telemarku, narciarze uprawiający narciarstwo lilienfeldzkie używali krótszych nart z rzemiennymi lub trzcinowymi wiązaniami i jednego kijka, który służył do odpychania się i utrzymywania równowagi. Tej techniki jazdy uczył Gutwinski na kursach organizowanych na Červenohorskim sedle. Podczas zajęć nie skąpił kursantom swego kąśliwego humoru. Wśród sportowców znany był pod przezwiskiem „szybki Oskar“, bowiem często zjeżdżał trasami, którymi nikt inny nie odważał się jechać.

     Za jego przyczynkiem w latach 1908-09 wykonano pierwsze zimowe tyczkowanie tras: z Ramzovej przez Červenohorskie sedlo na Pradziada, dalej przez Ovčarną i Vysoką holę do Skřítka oraz ze Starego Města na Śnieżnik. Przyczynił się również do utworzenia Północnomorawskiego Klubu Narciarskiego. W swej pracy zawodowej również miał sukcesy: był nadwornym dentystą Jego Wysokości księcia Lichtenštejna.

     I wojnę światową także spędził na nartach. Jako ochotnik zgłosił się w 1914 roku do służby wojskowej, mimo że był już wtedy po czterdziestce. Otrzymał przydział do narciarskiego batalionu w Starym Měście pod Śnieżnikiem jako lekarz i brał udział w pierwszych walkach prowadzonych na nartach, które miały miejsce zimą 1915 roku w Karpatach.

     W 1922 roku razem z małżonką wydzierżawili schronisko Lichtenštejna na Śnieżniku, które przemienili w pierwszorzędny hotel. Gutwinski odwiedzał różne miasta, gdzie dawał wykłady i pokazywał zdjęcia z pobytów w górach. Zajmował się także hodowlą rasowych bernardynów i przyczynił się do powstania przy jego schronisku stacji meteorologicznej. W 1925 roku zatrudnił tyrolskiego mistrza narciarskiego jako instruktora w organizowanych w schronisku kursach nauki jazdy na nartach. Wtedy już dominował w Jesionikach północny styl jazdy. Z różnych źródeł wiadomo, że Gutwinski w kontaktach z czeskimi turystami mówił po czesku, mimo że jego ojczystym językiem był niemiecki.

     Znany był także jako miłośnik jesenickiej flory i pierwszy odkrywca dzwonka wąsatego, tojadu mocnego i mięsożernej rosiczki. Zmarł w schronisku Lichtenštejna na Śnieżniku, 13 sierpnia 1932 roku na zawał serca. Na jego cześć nazwano jego imieniem jedno ze źródeł niedaleko schroniska. Umieszczona przy nim tablica z napisem „In memoriam Dr. Gutwinski“ została zniszczona w latach 50-tych, ale we wrzesniu 2001 roku źródło zostało odbudowane za sprawą członków towarzystwa Gutwinski.

Waldemar Brygier na podstawie:
[František Kuba – Bruntálský deník]
Fot. www.gutwinski.cz

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook