Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2020-06-04 11:46

    Na rynku księgarskim ukazała się nowa książka Hannibala Smoke’a, zatytułowana „Cicha apokalipsa. Zrujnowane pałace Dolnego Śląska”. Dwa poprzednie dzieła, w których autor opisał nieistniejące pałace Dolnego Śląska oraz zrujnowane obiekty w stolicy Dolnego Śląska cieszyły się tak dużym zainteresowaniem, że i kolejna książka z pewnością będzie bestsellerem.

  • 2020-05-22 08:28

    Krakowskie wydawnictwo Compass coraz śmielej poczyna sobie na sudeckim rynku wydawniczym i właśnie zaproponowało kolejne wydanie mapy Gór Stołowych. Kolejne, bo to już trzecia  edycja opracowania kartograficznego, obejmującego najpopularniejszy wśród turystów obszar leżący na ziemi kłodzkiej. Postanowiliśmy przyjrzeć się mapie nieco bliżej…

  • 2020-05-15 10:10

    Karkonosze. Spacerownik ilustrowany to w moim zamyśle ksiązka inna niż dotychczasowe przewodniki i albumy fotograficzne poświęcone tym górom. Opisując i ilustrując zdjęciami spacery po karkonoskich szlakach, starałem się pokazać piękno polskich i czeskich Karkonoszy, a także przekazać nieco wskazówek praktycznych. Piszę o miejscach bardzo popularnych i tych mniej znanych, choć równie atrakcyjnych. Od ponad pół wieku jestem nieuleczalnie zakochany w Karkonoszach

  • 2020-05-15 10:08

    Celem niniejszej pracy jest przedstawienie historii wsi Żelazno po 1945 r., a przede wszystkim losów jej mieszkańców, którzy od ponad siedemdziesięciu lat tworzą lokalną społeczność. W literaturze przedmiotu, dotyczącej losów ziemi kłodzkiej oraz jej powojennej historii, nie ma opracowania, które byłoby poświęcone jedynie dziejom tej wsi. Przedmiotem analizy jest okres od wczesnych lat powojennych po transformację ustrojową w 1989 r.

  • 2020-05-15 10:02

    Kolejny numer czasopisma "Sudety" przynosi jak zwykle szereg ciekawych artykułów, które z pewnością zainteresują miłosników Sudetów. Między innymi przeczytać w nim mozna o rytualnym sanatorium w Kudowie-Zdroju, Teplickim Skalnym Mieście, o Theodorze Fontane i jego związkach z Karkonoszami, a także o granitowym sercu Polski i uzdrowisku jak Bad Gastein...

Które z n/w pasm jest Twoim ulubionym?
Sonda
Wizyt:
Dzisiaj: 2993Wszystkich: 5794636

Pinokio zawita do Teatru Arka

2020-06-19 10:39

     „Pinokio” – to spektakl według osławionej opowieści o drewnianym pajacyku, zwanym Pinokio, którego pomysłodawcą i twórcą był urodzony niemal dwieście lat temu Carlo Lorenzini, włoski pisarz i dziennikarz. Carlo, chrzestny ojciec Pinokia, znany jest lepiej na całym świecie pod swoim pseudonimem – Collodi – będącym nazwą toskańskiego miasteczka, w którym urodziła się jego matka. Niezwykła historia Pinokia rozpoczęła się w 1880 roku, kiedy to Carlo Collodi rozpoczął pisanie opowieści „Storia di un burattino” („Historie marionetki”), zwanej także „Le avventure di Pinocchio” („Przygody Pinokia”), wydawanej w cotygodniowym „Il Giornale dei Bambini” – pierwszej włoskiej gazecie dla dzieci.

     Za sprawą teatru „Arka” im. Renaty Jasińskiej, Pinokio zawędrował na wrocławską starówkę, ciekaw tego, kogo tu spotka. Spektakl teatru „Arka” jest bowiem zaproszeniem do czarodziejskiej podróży w czasie i przestrzeni, którą każdy z nas odbywa przynajmniej raz w życiu, a wybrani szczęśliwcy nigdy z niej nie rezygnują. To podróż do świata marzeń i pragnień, będących udziałem „małych pajacyków”, ale także podróż do świata ich lęków, „chciejstw”, strachów i wyrzutów sumienia. To podróż do własnego alter ego. Podróż, którą odbywamy – świadomie lub nie – każdej nocy, znaczonej zarówno ulotnymi sennymi przywidzeniami, tajemniczymi zaklęciami, czarodziejskimi formułami, jak i lękami i dziecięcymi strachami, które nie przestają nas odwiedzać mimo upływu lat. 

     Historia drewnianego pajacyka, który stał się chłopcem, ale po drodze był także marionetką i osiołkiem, to historia każdego z nas, którą może opowiadać pięcioletnie dziecko i stuletni starzec (także będący dzieckiem…). Z tego to prostego powodu, opowieść o Pinokio ma charakter uniwersalny. W spektaklu podkreślają ów uniwersalizm zarówno typy postaci, będących archetypami chciwca, mędrca, dziecka, Śmierci; jak i sam przekaz opowieści – kierowany i do małego chłopca, i do jego dziadka. Podkreślają to także, wplecione w opowieść pajacyka piosenki, komentujące jego perypetie i marzenia. Marzenia, które są udziałem wielu z nas, co zdaje się potwierdzać refren jednej z piosenek:

Nie chciałem być osiołkiem, lecz chłopcem pięknym być,
Co chadza z dziewczynkami i umie wino pić.
Kochałem życie barwne i jego winny smak,
Nie chciałem, by mnie gnębił pokraka – cyrku pan.

     Któż z nas nie marzy bowiem o „barwnym życiu, które ma smak wina”? Kochani, spełnijmy więc toast za Pinokia i jego cudownego tatę, Dżeppetta, choćby miałby to być toast spełniony sokiem poziomkowym, o smaku truskawkowym – bo – niby dlaczego nie? Wspólną biesiadę ułatwi nam zaś to, że wszyscy, po obu stronach proscenium, tworzymy tę samą społeczność małego miasteczka, zwanego Ziemią, którego mieszkańcy nieodmiennie mają te same radości i problemy, smutki i nadzieje…

Reżyseria: Alexandre Marquezy
Scenariusz: Zofia Warzyńska-Janowicz, Alexandre Marquezy
Choreografia: Agata Obłąkowska
Muzyka: Piotr Matuszewski

Aktorzy:
Pinokio - Agata Obłąkowska
Dżeppetto - Alexandre Marquezy
Wrózka - Beata Lech Kubańska 
Maciej Mazurkiewicz
Adepci Teatralni: Alicja Idasiak, Anna Rzempołuch, Radosław Wojtas, Marek Trociński, Jan Kot, Andrzej Kusiak

 


Premiera spektaklu "Pinokio" 11 lipca na scenie Teatru Arka
strona www Teatru Arka
 

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

  • Silesiophilus2020-06-20 20:47

    Pinokio, powiadacie....? Hmm….

Komentarz
Facebook