Mapy, przewodniki
Wyszukiwarka
Kalendarz imprez
Subskrypcja

Nowe wydawnictwa
  • 2022-07-07 12:37

    Miłośnicy Sudetów nie mogą narzekać na brak dobrych map, tak potrzebnych do wędrówek po górach. Co rusz pojawiają się na rynku wydawniczym kolejne wydania, co pozwala nam mieć nadzieję, że dostajemy poprawione i aktualizowane na bieżąco mapy. Co jakiś czas pojawiają się w ofercie poszczególnych wydawnictw także całkiem nowe opracowania. Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia z krakowskim wydawnictwem Compass

  • 2022-06-30 10:33

    Każdy Polak słyszał o Nysie Łużyckiej, rzece wyznaczającej zachodnią granicę naszego kraju, ale mało kto zastanawia się, skąd ten przymiotnik „łużycka” w jej nazwie. W powszechnym przekonaniu z Niemcami sąsiaduje na tym odcinku Dolny Śląsk. Nic bardziej mylnego! Po obu stronach granicy na Nysie leżą Łużyce — prastara kraina, przed z górą tysiącleciem zasiedlona przez czwarty, obok Polaków, Czechów i Słowaków, naród zachodniosłowiański — Serbów Łużyckich

  • 2022-01-19 22:46

    Skąd wzięła się nazwa Karpacz? Czy w Karkonoszach znajdziemy nazwy "tatrzańskie"? Kogo nazywa się „pierwszą damą karkonoskich opowieści”? Kto ma więcej Karkonoszy? My czy Czesi? Gdzie w Karkonoszach miała staną olbrzymia pieczarka? To tylko niektóre z zagadek, jakie znalazły się w najnowszej książce Waldemara Brygiera i Anny Zygmy, zatytułowanej "555 zagadek o Karkonoszach". Aby poznać wszystkie tematy (zagadki) poruszone w książce, trzeba zatem przeczytać ich jeszcze 550!

  • 2021-12-03 10:44

    Blisko dwie dekady minęły od wyda­nia pierwszego srebrnogórskiego albumu „Srebrna Góra. Spojrzenie w przeszłość". Przez ten czas intensywnie poszukiwaliśmy kolejnych ilustracji i pocztówek, zdobywa­liśmy nowe informacje o tym niezwykłym miasteczku i górującej nad nim twierdzy. Efektem naszych wysiłków jest album, który z przyjemnością oddajemy teraz w Państwa ręce: „Srebrna Góra. Zwierciadło czasu"

  • 2021-11-27 09:37

    Dawno, dawno temu… – każde dziecko Wam powie, że tak zaczynają się wszystkie dobre opowieści. W tej książce znalazł się zbiór legend i historii powtarzanych szeptem, z ust do ust, przez zaaferowanych mieszkańców śląskich miejscowości położonych w pobliżu naszych pięknych, rodzimych zamków i pałaców lub pozostałych po nich ruin

Które z n/w pasm jest Twoim ulubionym?
Sonda
Wizyt:
Dzisiaj: 4146Wszystkich: 12792038

Pogórze Łużyckie - opis pasma

    Rumburk jest naturalnym centrum najbardziej na północ wysuniętego rejonu Czech, dla którego przyjęła się nazwa Worka Šluknovskiego (Šluknovský výběžek). Wypełnia go Przedgórze Šluknovskie (Šluknovska pahorkatina), będące częścią granitowego masywu łużyckiego, jednej z największych granitowych powierzchni w Europie Środkowej. Na zachodzie uskok zachodniołużycki oddziela go od regionu łabskiego, na południu i południowym-wschodzie, wzdłuż załamania łużyckiego, graniczy z osadami czeskiej płyty kredowej, a na wschodzie styka się z krystalinikiem karkonoskim. Podstawowymi skałami budującymi ten region są różne typy granodiorytów i granitów, tworzące stosunkowo niskie i szerokie grzbiety oddzielone szerokimi dolinami. Średnia wysokość n.p.m. waha się w granicach 300-400 m. Ten relief urozmaicony jest kopulastymi wzniesieniami zbudowanymi z trzeciorzędowych skał wulkanicznych, bazaltów lub fonolitów, przewyższającymi okoliczny teren o prawie 300 m (np. Hrazený, 608 m, Partyzánský vrch, 543 m, Vlčí hora, 580 m). 

    Do niższych części regionu dotarł we wczesnym czwartorzędzie lodowiec skandynawski, który, topniejąc, zapełnił doliny piaskami i żwirami, przyczyniając się do obecnego ukształtowania terenu, z niedużymi różnicami wysokości.

    Stara ludowa czeska nazwa „Nizozemí" ,oznaczająca cały teren wcinający się w terytorium Saksonii, nie jest nawiązaniem do Holandii (czes. Nizozemí – Niderlandy). Została wymyślona jako przeciwstawienie „wysokiej ziemi”, leżącej na południe i południowy wschód, z dominantami w postaci Jedlovej (774 m), Pěnkavčího vrchu (792 m) i Luží (793 m).

    W południowej części regionu Przedgórze Šluknovskie oddzielone jest od Gór Łużyckich tzw. przesmykiem łużyckim. Jest to jeden z najważniejszych uskoków w Czechach. Piaskowce osadzone na dnie morza były w mezozoiku lekko wyniesione nad przedgórze, rozłamane i tu i ówdzie przewrócone aż o 90°. W niektórych miejscach z głębokiego podłoża były wywleczone na powierzchnię części starszych warstw (okolice Vápenky koło Doubicy).

    Na obszarze Worka przebiega dział wodny między zlewiskami Morza Bałtyckiego (Mandava) i Północnego (Szprewa i Křinice).

    Warunkom geograficznym odpowiada też klimat. Grzbiety Gór Łużyckich i Łabskich Piaskowców nie dopuszczają wiatru z południa. Dlatego klimat jest tu surowy, o obfitych opadach, surowszy niż na obszarach leżących na tych samych wysokościach w środkowych Czechach. Na przykład wiosna przychodzi tu o 7-14 dni później. Uzasadnione jest zatem określenie „Czeska Syberia”.

    Stosunkowo dobrze zachowany pierwotny wygląd krainy, ukształtowanie terenu i roślinność były przyczyną utworzenia dwóch rozległych obszarów chronionych. Na południowym zachodzie jest to Chráněná Krajinná oblast Labské pískovce, na południu i południowym wschodzie część regionu obejmuje Chráněná krajinná oblast Lužické hory. Ponadto, 1 stycznia 2000 roku, Krásná Lípa stała się siedzibą Parku Narodowego České Švýcarsko.

  • Dodaj link do:
  • facebook.com
 

Komentarze

Komentarz
Facebook