Nowe zabytki w zamku Książ
Portret mężczyzny z medalem, portrety pary autorstwa Giu-seppe Calettiego, stół i krzesła z XVII w., a także miecz i zbroja rycerska z oryginalnymi elementami z XVI w. – to zabytki, które w tym roku Muzeum Narodowe przekazuje w depozyt Zamkowi Książ. Dzieła ozdobiły specjalne wyremontowany na potrzeby ekspozycji Salonik Myśliwski – przestrzeń do tej pory niedostępną dla turystów. To kolejna odsłona współpra-cy między instytucjami, zainicjowanej w 2015 r. otwarciem wystawy „Metamorfozy Zamku Książ”.
- Także w tym roku, wierni naszej pierwotnej idei, udostępniamy kolejne nowożytne obrazy pochodzące z historycznej kolekcji rodziny von Hochberg, które do 1942 r. znajdowały się w Zamku Książ – mówi Piotr Oszczanowski, dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu – I w ten sposób ponownie, po blisko 80 latach, będzie można podziwiać w tym miejscu wspaniały portret nieznanego 36-letniego mężczyzny dumnie prezentującego medal na piersi, na którym widnieje zapewne profil cesarza Ferdynanda III Habsburga. Jest to dzieło autorstwa malarza niderlandzkiego z 1661 r., któremu nie była obca stylistyka amsterdamskiego malarza Bartholomaeusa van der Helsta (1613–1670). Równie fascynujące są także portrety pary w strojach historycznych z 1. poł. XVII w. Te dwie podobizny są pracami Giuseppe Calettiego, zwanego Cremonese (1591–1666), malarza czynnego w Ferrarze i Bolonii, a pozostającego pod wpływem sztuki weneckiej. Jego podobizny zapewne nie ukazują pary małżeńskiej, wszystko wskazuje jednak na to, iż pochodzą z jednej serii, może prezentującej jakąś znamienitą rodzinę włoską. Przestrzeń Zamku Książ wzbogacamy w tym roku również wybornymi meblami, które zapewne także należały niegdyś do wyposażenia tutejszych komnat zamkowych. Stół oraz cztery krzesła wykonane w XVII w. to wyjątkowo cenne przykłady dawnego meblarstwa. Po raz pierwszy także udostępniamy dzieło, jakże charakterystyczne dla dawnych rezydencji władców i magnaterii, w których nie brakowało atrakcyjnych pamiątek militarnych. Jest nim rycerska zbroja płytowa zbudowana z oryginalnych elementów z ok. poł. XVI w. (hełm i osłona nóg) oraz wykonanych już w XIX w. bądź nawet na początku XX w. (napierśnik zdobiony trawionymi ornamentami). Dopełniający tę zbroję miecz to ciekawy przykład tzw. miecza półtoraręcznego, czyli przewidzianego do chwytu jednoręcznego z okazjonalnym wspomaganiem drugą ręką. Głownia pochodzi z poł. XVI w. zaś oprawa rękojeści z XIX w.