Wiosenna propozycja: wschody i zachody słońca
„Nie zna gór ten kto wschodu słońca ze szczytu nie zobaczył”. Kiedyś takie zdanie usłyszałem. Byłem wtedy małym urwisem i hasałem po naszych Sudetach niemal w każdą sobotę. Rajdy dla naszej szkoły opracowywał druh Deptuch i zazwyczaj była to skrzętnie zaplanowana pętelka do której należało dojechać pociągiem. Pamiętne bilety z dziurką odkładał każdy z nas jako dowód na ilość odbytych podróży.
Wtedy zakochałem się w Dolnym Śląsku, wtedy jako mieszkaniec małych Ząbkowic poznałem wiele ciekawych, ale niekoniecznie popularnych miejsc. I wydawało mi się, że jestem najmądrzejszy bo przecież wszystko już widziałem, wszystkie (prawie) szlaki przeszedłem, nazbierałem najwięcej na świecie pieczątek do książeczki turystycznej. Wciąż jednak pamiętałem, nie wiem dlaczego to zdanie o wschodzie słońca.
Minęło kilka lat, no może kilkadziesiąt, i zapragnąłem robić zdjęcia. Na kursie dowiedziałem się, że najlepiej prezentują się fotografie poczynione w czasie tzw złotej godziny. Czyli tuż przed i tuż po wschodzie i zachodzie słońca. I tak się zaczęło moje ponowne wędrowanie po szlakach naszych Sudetów. Zmieniła się pora tych spacerów i zawartość plecaka, pozostało jedno. Przekonanie, że na wyciągnięcie ręki mamy jedne z piękniejszych gór w Europie. Szczególnie pięknie wyglądają o wschodzie słońca, zimą, latem, jesienią. Najpiękniej jednak prezentują się wiosną. Zresztą lubię wiosnę bardzo. Jest już cieplej i naprawdę polecam sprawdzić to uczucie gdy zmarznięty docierasz na szczyt o zmroku, a schodzisz na dół smagany promieniami porannego słońca. Ciepło nie tylko w dłonie ale i całe ciało się raduje.
Wracając do wieosennych opowieści tak się szczęśliwie złożyło, że wraz z początkiem mojego zainteresowania fotografią w naszych górach zaczęła się moda na wieże widokowe. I te szczególnie polecam wiosennie odwiedzić by spojrzeć z nich w kierunku wschodu z nadzieją na nowy, piękny dzień.
Załączone zdjęcia zrobiłem ze szczytu Kalenicy w pierwszych dniach czerwca (taka późna wiosna) 2020 roku
